Por Mario Gómez Penide

 
 

Aves

 
 

www.catoira.net

     
 

Nome galego: Azor
Dimensións: É un paxaro bastante grande, entre 50 a 60 cms.
Identificación:
Resulta inconfundible, o macho e a femia son un pouco diferentes pero parecidos. Os ollos son inconfundibles.En voo destacan por ter un rabo moi longo así como as ás redondeadas, con cabeza pequena.
Alimentación: Aliméntase de outras aves principalmente, en especial as córvidas.Do anterior dedúcese que en Galicia hai moitos corvos, logo hai poucos azores.
Hábitats: Forestal.
Niños: Constrúe un niño en árbores de 10 a 20 metros. Pon a partir de Xulio de 3 - 4 ovos brancos - azulados. Choca os 35-40 días.Os pitos voan as 5 semanas.

   
         
 

 

Nome galego: Bailón, Bilurico bailón, Andarríos chico.
Dimensións: 19,5 cms. 55 gr. Sexos iguais
Identificación: A identificación é bastante simple xa que ten as partes superiores pardas en contraste coa parte inferior branca.  Por certo ten un delicado debuxo na parte de arriba. Pousado move nerviosamente o rabo e a cabeza, de ónde lle ven o nome de bailón, xa que está sempre bailando. En voo véselle unha lista na ala branca. Voa dun modo moi peculiar xa que pon as ás para abaixo.
Alimentación:
Aliméntase de insectos, vermes, moluscos, etc.
Hábitats: O seu hábitat son as lagoas e cursos fluviais.
Niños:
En Galicia pode verse todo o ano pero non consta, de momento que aniñe nesta terra.
   
         
 

Nome galego: Martiño peixeiro. Picapeixe. Reiseñor da mar. Paxaro mariñeiro. Paxaro pescador. Garda ríos.

Dimensións: 16 cms. Case cabe nun puño. Pesa sobre 38 gramos.

Identificación: É inconfundible. A coloración é moi rechamante, a parte superior é azul verdosa apencada de branco, ten irisacións turquesa por riba, o ventre alaranxado (eu diría roxo castaño)  bastante rechamante, que o chegar a gorxa se troca en branco. A cabeza bastante grande igual que o pico ou peteiro, que por certo é vermello por debaixo. As patas son pequenas e vermellas. O seu voo é paralelo a auga e dende logo moi rápido.

Alimentación: Preferentemente todo tipo de peixes ( escalo, lorcho, muxo) ata 6 - 8 cms., tamén caranguexos, así como vermes, insectos acuáticos como os cabaliños do demo, etc. É normal velo sobre unha rama, entre un e tres metros sobre o río, moi atento, cando avista unha peza, por exemplo un peixe, voa moi rápido e colle a presa , si fai falla nada cara abaixo, logo volve a ramiña e está a sacudir o peixe contra un árbore ou unha ramiña ata que morre. Logo  ponse a comelo empezando pola cabeza, normalmente sempre a favor da escama. Os peixes da súa dieta poden chegar a 6 cms de lonxitude. Despois da operación anterior fai un acicalamento da plumaxe e unha lubrificación cunha substancia graxa que el mesmo xenera.

Hábitats: En moitos ríos galegos. Pero non é moi abondosa. Parece preferir augas abertas, desembocaduras de ríos, lagoas, etc. Incluso as veces na beiramar. Non é abondoso.

Niños: Aniña en buratos de ata 1,5 metros de longo. O niño soe ser ascendente, para evitar que lle entre auga nas enchentes. O final fai unha cavidade esférica onde a femia pon os ovos. Soen ser 6 a 8 , brancos, redondos e moi brilantes. A parella traballa a par para incubar durante os 20 días máis ou menos que tardan en chocar. Logo veñen os polos e comeza a labor de alimentalos. Os pais teñen que pescar para eso peixes de aproximadamente 1 cms. O cabo dun mes xa voan. Dúas roladas.

A femia é un pouco máis pequena có macho.

   
         
 

 

Nome galego: Parrulo
Dimensións: Sobre 58 cm. o macho ten a cabeza e pescozo verdes e tamén un colar branco. A femia é parda apencada. Realmente é doada distinguir o macho e a femia.
Identificación: A súa identificación é bastante doada. O macho ten a cabeza e pescozo verdes e tamén un colar branco. femia é parda apencada. Realmente é doada distinguir o macho e a femia.
Alimentación: Alimentase de sementes, herbas, insectos, anfibios e moluscos.
Hábitats: Atópase en toda Galicia., en zonas húmidas, brañas, lagoas e ríos.
Niños:
Reprodúcese con facilidade nos regatos e ríos. O niño fano no chan, preto da auga, entre a vexetación. Pon dende marzo a xullo, entre 7-16 ovos brancos verdosos. Choca os 28 días. Logo a niñada anda coa nai o pai desaparece.
   
         
 

Nome galego: VENCELLO COMÚN, CIRRIO.
Dimensións: 16,5 CMS.
Identificación:
Sexos iguais. Totalmente negro, a non ser unha pequena mancha clara na gorxa. Picos curtos, boca grandes. Ás moi grandes. Ten un voo moi forte, aerodinámico, rapidísimo, bate as ás constantemente e por veces tamén planea pero pouco. No solpor voan moi , moi alto. Moita xente confunde os vencellos coas andoriñas, distínguese de forma doada toda vez que os vencellos teñen as ás en forma de gadaña e a cola corta.
Alimentación: Insectos que captura en voo.

Hábitats:
Vense en campo aberto e tamén sobre masas de auga. Os cirrios son os mellores voadores do ceo. Rápidos é precisos.

Niños: Aniña a finais de maio ata agosto.Cría en furados de construcción e baixo tellas. Pon de 2 a 3 ovos brancos que chocan ámbolos sexos durante 18 días; os polos voan ás cinco semas.

   
         
 

 

Nome galego: Garza.
Dimensións:
91 cms. Sobre 1600 grs. de peso.
Identificación: Case do tamaño da cegoña, é doado identificala nos ríos e lagoas galegos. Pico amarelo ten unha crista ou  sombreiro característico, como un mechón "O afro", moi típico.. Nos ollos unha liña ocular negra.O pescozo é branco pero no medio ten unha liña negra. O lombo é gris cinza.O seu voo é moi característico xa que é moi lento e o seu pescozo forma unha ese, ademais leva as pernas estarricadas totalmente.Pode confundirse coa cegoña, pero esta ten en voo as ás brancas e negras e van rectas,  mentres que a garza son grises e as ás van arqueadas formando unha ponte.
Alimentación:
Peces, anfibios e insectos.
Hábitats: Nas lagoas e ríos. Evidentemente tamén en encoros sobre todo na cola destes. O que pasa é que prefiren os ríos, os encoros cada vez teñen menos que comer.
Niños: Cría entre marzo e maio, pon de 3 a 5 ovos e veñen o mundo os pequenos o cabo de 25-28 días. Os niños fainos en árbores pero as veces ocultos entre as canas e carrizos da beira do río.
   
         
 

Nome galego: Porrón moñudo.Parrulo común.
Dimensións: 43 cms.  Sobre 1 kg.
Identificación:
É inconfundible. O macho ten as costas e o ventre branco e o resto é completamente negro. O macho ten unha crista característica . Os ollos son amarelos. A femia é de cor marrón, tamén cristada e é frecuente atoparlle unha mancha branca no pico.
Alimentación: Preferentemente todo tipo de peixes, plantas acuáticas, insectos, etc.
Hábitats: En moitos encoros galegos. Tamén no litoral. Esta ave abunda no baixo Miño.
Niños:
De maio a agosto 8-10 ovos. Que chocan os 23-25 días, e que voan as 9 semanas. Nidifica no chan.

   
         
 

 

Nome galego: Buxato , bexato, queima, tartaraña, mioto. Lamote. Miñato.
Dimensións: 51-56 cms. Entre 600 e 1300 grs.
Identificación:
A plumaxe é bastante variable de pardo obscuro ata claro.Cando planea identifícase máis doado xa que leva as ás completamente abertas, estas ás vistas por debaixo teñen a punta obscura  e a metade posterior clara ,  e a rabo moi estendido e redondeado. As báteas son lentas. Planea en círculos e tamén fai peneira. Normalmente vense en solitario, máis non é raro velos en parellas e incluso varios xuntos. A distancia pode confundirse coa aguia pero está ten a cabeza moi longa as ás cuadrangulares e a cola moito máis ancha.En Galicia vese frecuentemente pousado nos tendidos eléctricos.Podería confundirse co lagarteiro pero este e moito máis pequeno e o seu voo non ten nada que ver coa maxestuosidade do miñato.
Alimentación: Pequenos mamíferos, insectos e reptís. Pero tamén pode comer aves como a pega. Gústanlle moitísimo os saltóns.
Hábitats: Preferentemente onde haxa árbores de bosque con prados e campos. Esta rapaz é sen dúbida a máis abondosa en Galicia.
Niños: Constrúe o niño en grandes árbores.O niño pode ser de outra especie. Gústalle os piñeiros e os eucaliptos. En febreiro marzo vese a parella xa formada, galeando. Postas en abril, de 2 a 3 ovos. Os 36 días xa veñen os pequenos.
   
         
 

Nome galego: Xílgaro.
Dimensións: 12 cm. / 72 gr.. É do tamaño dun merlo.

Identificación:
É inconfundible. Polos seus cores. Ten o lombo pardo, rabo negro con puntas brancas e lixeiramente gallado; ás negras coas puntas brancas, a boca e cara é vermella. O peteiro é cónico.
Alimentación: Preferentemente todo tipo de insectos e baias. Sementes de bidueiro, ameneneiro e os citados insectos.
Hábitats: En moitos ríos galegos. É bastante común.  Gusta moito dos campos ermos con cardos.
Niños:
Constrúe o niño en árbores e sebes. Pon na primeira sema de maio 3 ovos que choca a femia en 13-15 días. Os 13 días están voando os polos. Ten dúas niñadas o ano.

   
         
 

 

Nome galego: REISEÑOR DA AUGA
Dimensións: 13-14 cms. Sexos iguais.
Identificación: Partes superiores pardas arrubiadas. Inferiores abrancazadas.Rabo longo e redondo. Ás curtas, patas rosadas. Voo baixo e rápido. Canto característico.

Alimentación:
Insectos e sementes.
Hábitats: En Galicia non é moi abondoso.

Niños: Aniña entre a vexetación moi mesta, xeralmente preto do chan. Nel pon 3-5 ovos que choca a femia durante 12 días, os polos deixan o niño os 10-15 días. Dúas roladas.
   
         
 

Nome galego: Merlo rieiro. Merlo acuático.
Dimensións: 18 cms.  e sobre 60 gr. de peso.
Identificación:
É inconfundible. Sempre a beira dos ríos pescando unha e outra vez. Mellor sobre unha pedra saínte do río. Ten como un babeiro branco debaixo da cabeza ata o peito. A plumaxe é castaño obscura, tirando a negra. O rabo é moi curto, que leva lixeiramente ergueito e move constantemente. Voa rápido a rentes da auga. Esta é unha característica moi a ter en conta, tan pronto se asusta, voa seguindo o curso do río en voo rasante, hai que estar atentos. O seu territorio non pasa dos 300 metros de río máis ou menos, nós xóvenes é de 2 km. os adultos.
Alimentación: Preferentemente todo tipo de insectos (larvas de tricópteros, cabaliños do demos, escaravellos acuáticos,...etc.) , cangrexos e peixes, tamén ovos de peixe.

Hábitats:
En moitos ríos galegos, pero sempre en augas claras e de moita corrente, preferiblemente de máis do 5% de pendente, polo tanto preferentemente nos cursos altos e medios dos ríos. É , sen lugar a dúbidas unha medida perfecta do estado do río.
Está especialmente dotado para este hábitats: os seus ollos son planos e actúan como os dun buceador (con gafas claro), ve maravillosamente debaixo da auga. Por outra banda os seus oidos e orificios nasais péchanse o entrar en contacto coa auga. A súa plumaxe é moi densa e pasa varias horas cubríndoa dun aceite impermeable que segrega dunha glándula que posúe na base da cola, desta forma as plumas están secas cando o merlo sae da auga. As súas garras son incribles e suxétase perfectamente o fondo do río. Trátase dunhas garras bastantes grandes.
Niños: Cría de marzo a xullo. Os niños faino baixo as pontes e tamén en gretas e en zona de canóns ou gargantas, é dicir tramos encaixados do río, onde o acceso dos humáns non é tan doado. O macho e a femia constrúen un niño abovedado de musgo, herba e follas.

   
         
 

 

Nome galego: CUCO
Dimensións: 33 cms. Os machos e as femias son semellantes, inda que a femia soe ser máis apardadas.
Identificación:
Os machos teñen a coloración cincenta que se ve na fotografía. O se u peito permite doadamente identificalo. Ten una ala caudal moi longa e cincenta o mesmo que as  ás, que son estreitas.Voando semella un falcón. A femia é similar pero algo máis apardada.
Alimentación: Aliméntase de vermes, eirugas, especialmente a procesionaria do piñeiro, arácnidos, avelaíñas e insectos.
Hábitats: Monte baixo, cultivo con arboredos intercalados. Tamén na beira dos bosques.
Niños: O cuco é un paxaro que pon o ovo en niño alleo, xeralmente de lavandeira, carrizo, etc.
Esto sábese dende moi antigo, o cuco pon os ovos en niño alleo. O cuco femia está vixiando a femia de outros paxaros e cando esta se aparta do niño pon o seu rapidamente e guinda un dos outros, así a nai non se dará conta do cambio.
O pito o cabo duns días guinda fora do niño os outros paxariños. Os 12 días xa voa.
   
         
 

Nome galego: Pita de auga. Galiña de río
Identificación: O seu pico é inconfundible. Son pequenas incluso de adultos, como pitos de curral un pouco grandes. Completamente negras e sempre co rabo a darlle para arriba e para abaixo nerviosamente. Deféndense moi ben no río, nadan rápido. Para emprende-lo voo bate as ás con forza axudándose coas patas. Pode mergullarse.
Alimentación: Herbas acuáticas, tamén de insectos, moluscos, vermes e caracois.
Hábitats: Bastante común en toda Galicia.
Niños: Constrúe o niño preto da auga ou sobre a vexetación. Pon entre 5-12 ovos cremosos con manchas pardas. Chocan os dous sexos durante 19-22 días. Dúas roladas.

   
 

 

     
 

 

Nome galego: Fulepa amarela.
Dimensións: Entre 12 -13 cms. Sexos iguais.
Identificación:
As partes superiores son verde oliva e as inferiores amarelas. As patas son pardas. As ás son curtas e redondeadas. A parte inferior do peteiro é rosada.
Alimentación: Aliméntase principalmente de insectos e larvas.Antes de partir par África aliméntase tamén de bagas.

Hábitats:
Habita zonas de monte baixo, ribeiras de zonas húmidas, matorreiras, etc.
Niños: Constrúe en gallas de arbustos un niño en forma de copa profunda e nel pon en xuño 3-4 ovos rosados apencados que choca a femia en 12-13 días, os polos deixan o niño os 14 días.
O de políglota venlle xa que o seu canto imita a moitos paxaros.
   
 

 

     
 

Nome galego: ANDORIÑA.
Dimensións: 19 CMS.
Identificación: Sexos iguais. Totalmente negro no lombo, por debaixo brancas. A gorxa e por riba do peteiro rubias. Picos curtos, boca grandes. Ás moi grandes. Ten un voo moi forte, aerodinámico, rapidísimo, bate as ás constantemente e planea moitísimo. A cola é gallada. Moita xente confunde os vencellos coas andoriñas, distínguese de forma doada toda vez que os vencellos teñen as ás en forma de gadaña e a cola corta.
Alimentación: Insectos que captura en voo.
Hábitats: Vense cerca das zonas urbanizadas tanto no rural como na cidade. Por suposto vense preto dos ríos onde lles gusta cazar en voo os insectos para alimentar a súa prole. Chega a finais de febreiro e marcha cara África en setembro ou octubre.
Niños: Aniña a finais de abril ata agosto. Trátase de niños en forma de cunca enriba de trabes e cravos de alpendres,etc. O niño está feito de barro.Pon de 3 a 5 ovos brancos apencados de rubio que choca a femia durante 15 días; os polos voan ás tres semas. Ten dúas roladas.

   
 

 

     
 

 

Nome galego: Lavandeira branca.
Comentario: ¿Quen non coñece este paxaro?. Áxil, titiriteiro é todo un espectáculo velo o redor das vacas ou no río collendo mosquitos.Unha marabilla. É a elegancia feita paxaro.Pode perfectamente pararse no aire , quedo.É bastante titiriteiro de tódolos xeitos.
Nidificante/sedentaria/invernante de interés especial e estrictamente protexida.
   
 

 

     
 

Nome galego: Lavandeira real.

Comentario: Das lavandeiras esta é a que máis se acerca os ríos galegos, inda que tamén se ven as outras.

   
 

 

     
 

 

Nome galego: Ouriolo. Vichelocrego, galo cereixeiro, ouriol.
Dimensións: 24 cm. / 72 gr.. É do tamaño dun merlo. É dicir bastante grande.
Identificación: É inconfundible. A coloración é moi rechamante, ten unha cor amarela característica, as ás e a cola son negras e o peteiro de cor vermella fano inconfundible. O borde do ollo tamén é negro. Esto o macho. A femia é distinta xa que as partes superiores son verdosas e as inferiores brancas grisaceas. O voo é rápido e subindo as copas dos árbores. É desconfiado.Este paxaro non ten outro parecido.Pero ollo non é doado velo, hai que estar moi atentos e ter moita sorte para velo con claridade.
Alimentación: Preferentemente todo tipo de insectos e baias. Tamén lle gustan as cereixas e os figos, o nome que se lle da en algúns lugares, galo cereixeiro, non deixa lugar a dúbidas.
Hábitats: En moitos ríos galegos. É bastante común. Tamén se pode atopar en carballeiras e bosques de frondosas preferentemente  e coníferas.
Niños: O ouriolo comeza tarde a facer no niño. Preferentemente encargase a femia. Normalmente faino nun amieiro, os seus niños están tan ben feitos que normalmente duran anos. Así despois de aproveitar un niño xa feito ou ben facelo novo a femia dedícase a incubación, o macho pasa o día cazando eirugas, arañas, caracois, baias, moras , uvas para comer el e a súa femia. Os 15 días xa teñen os 4 ovos eclosionados. Os pitos tamén crecen con rapidez. A finais de agosto a familia enteira regresa a África. Toda unha carreira.
   
 

 

     
 

Nome galego: Ferreiriño Común.
Comentario: Abondoso. A identificación tamén é doada xa que a cabeza é negra e mostra unha marcada branca clarísima na caluga ( ata aquí é moi parecido o ferreiriño abelleiro). O lombo é cinsento ( no ferreiriño abelleiro é amarelo.
Nidificante/Sedentaria, de interés especial e estrictamente protexida.

   
 

 

     
 

 

Nome galego: Ferreiriño Bacachís.
Comentario: Moi abondoso. Doado de identificar a súa cabeza é branca, cunha liña ocular negra e a testa azul. O rabo é azul , igual que as ás.
Nidificante/Sedentaria, de interés especial e estrictamente protexida.
   
 

 

     
 

Nome galego: Ferreiriño cristado.

Comentario: Moi abondoso sobre todo preto dos piñeiros. Este tampouco ten perda xa que ten unha creste na cabeza. A creste é branca e negra.

Nidificante/Sedentaria, de interés especial e estrictamente protexida.

   
 

 

     
 

Nome galego: Ferreiriño abelleiro.

Comentario:Aliméntase de todo: preferentemente abellas.Moi abondoso en Galicia. Dende logo nos cursos fluviais.O corpo é amarelo, a cabeza é completamente negra con meixelas claras inconfundibles.

Nidificante/Sedentaria, de interés especial e estrictamente protexida. 

   
         
 

Nome galego: Picafollas común.
Dimensións: Sobre 11 cms.
Identificación: Sexos iguais. A parte superior é parda olivácea. A gorxa tena amarela.Ten un voo curto, revoloteante, case sempre perseguindo os mosquitos.A súa conducta é inqueda, está sempre a moverse e non para quieto.
Alimentación: Preferentemente mosquitos. Tamén come vermes e moluscos.
Hábitats: É bastante común. É doado encontralo preto dos cursos fluviais, árbores de campos e tamén nos parques.
Niños: Aniña rentes do chan. Pon de maio a agosto 5 ovos que choca a femia durante 13 días.Os 13 días xa voan os polos.Dúas roladas o ano.

   
         
 

 

Nome galego: Andoriña dos penedos. Anduriña
Dimensións: Sobre 15 cm. e un peso de 20 gr.
Identificación: É marrón e por debaixo branca sucia, máis escuras no ventre e nacemento do rabo. O rabo é tirando a  cadrado e leva unhas manchas brancas visibles, ver o debuxo sacado do libro Guía das aves de Galicia (imprescindible). Os dous sexos son iguais. Hai outro tipo de anduriñas que son avións, como os das barreiras pero esta é menos abondosa e por outra banda o rabo remata gallado, mentres que este avión o rabo é escotado, pero non gallado.
Alimentación: Aliméntase de mosquitos que colle a grande velocidade por riba da auga.
Hábitats:
Sempre sobre paredes rochosas, cañadas e acantilados, onde están preto as correntes de auga. O paso prenupcial faino a finais de febreiro e os postnupcial a finais de setembro. Os voos en parella con persecucións comezan a finais de xaneiro, os niños fanse en febreiro. Abril, maio, xuño son meses de cría.
Niños: O niño faino en cantís ou oquedades artificiais.
   
         
 

Nome galego: Carrizo
Dimensións: Mide sobre 9,5 cms.  e pesa 9 gramos aproximadamente. Trátase polo tanto dun paxariño máis ben pequeno.
Identificación: É  rechoncho, de cor pardo, de cola corta que sempre trae para arriba, moi vivaracho, o seu voo é recto. As veces voa por riba da auga e pousase en milésimas de segundo, con gran dominio do seu voo
Alimentación: Preferentemente de insectos, hemípteros e coleópteros.
Hábitats: É moi abondoso e atópase ata 1400 metros de altura aproximadamente. Habita en vexetación mixta e baixa, xardíns, fragas, cultivos. Atópase tamén preto da auga. En Galicia é máis abondoso na Coruña e Pontevedra que en Lugo e Ourense.
Niños: O seu niño é totalmente característico, xa que fai un niño esférico con entrada lateral, faino ben agachado en lugares baixos, moi globoso e a base de musgo. Pon de primeiros de abril a principios de xullo de 4 a 6 ovos brancos, que chocan os 14 días. Os paxariños xa voan  os 17-18 días. Trae dúas ruladas o ano. O seu niño e parasitado polo cuco. Xa se sabe o de poñer o ovo en niño alleo.

   
         
 

 

Nome galego: Malvís, tordo malvís.
Dimensións: É un paxaro bastante grande, 21 cms. Sexos iguais.
Identificación:
Ten o peito dremoso con numerosas pencas en punta de frecha aliñadas. Unha risca clara na cabeza.Penso que non hai dúbida.
Alimentación: Aliméntase de miñocas, insectos e tamén froitos e sementes.
Hábitats: Arboredos, ribeiras fluviais. Estival en Europa setentrional e invernante en Galicia, pero tamén está presente noutros lugares.
Niños: Constrúe un niño voluminoso en arbustos, onde pon entre marzo e agosto de 3 a 6 ovos que choca a femia en 12-13 días.Dúas roladas.
   
         
 

Nome galego: MERLO, merliño
Dimensións: 25 cms.
Identificación: O macho é totalmente negro. O peteiro alaranxado.As femias son pardas moi escuras.
Alimentación: Come de todo, frutos e insectos. Come tamén arañas e miñocas.
Hábitats: Campos, fragas, xardíns, hortas , sempre que haxa vexetación a media altura.
Niños: Cría en hedras e silveiras. Fai un niño bastante voluminoso sobre 2 metros do chan.Pon entre 3-4 ovos que choca a femia durante 14 días. Os polos voan as dúas semas.

   
         
 

Nome galego: Tordo galego.
Dimensións: É un paxaro bastante grande, 23 cms. Sexos iguais.
Identificación: Ten o peito moteado con numerosas pencas en punta de frecha aliñadas. O ventre é branco.Penso que non hai dúbida.
Alimentación: Aliméntase de miñocas, insectos e tamén froitos e sementes.É unha característica deste paxaro como come os caracois que escacha dunha forma especial. Efectivamente colle o caracol e escacha contra unha pedra, toda unha proeza.
Hábitats: Arboredos, ribeiras fluviais.
Niños: Constrúe un niño voluminoso en arbustos, onde pon entre marzo e agosto de 3 a 6 ovos que choca a femia en 12-13 días.Dúas roladas.

   
         
 

 

Nome galego: Bubela. Bubela común.
Dimensións: 27 cms. 65 grs.
Identificación: É inconfundible. É moi doada de identificar xa que ten unha coloración moi característica, ás moi anchas, un peteiro como un día sen pan e unha crista rechamante, eréctil. A crista pode mantela aberta como unha especie de abanico moi curioso.Por riba ten un voo tamén moi característico, xa que é moi baixo e cun batido moi irregular das ás. Lembra o seu voo a unha bolboreta.
Alimentación: Preferentemente todo tipo de insectos, miñocas arácnidos, larvas, etc. 
Hábitats: Cultivos, hortas e en xeral espacios abertos. Non é raro a carón dos ríos sempre que estes discorran por lugares abertos, bosques de coníferas e tamén mixtos.Vese ata 1500 metros.
Niños: O niño faino en ocos de edificios vellos e tamén en árbores. Pon entre abril e xuño de 4-7 ovos brancos cincentos que choca a femia durante 18 días. Os polos están voando ás 4 semas. Non defende o territorio inda que si, por suposto, o niño.
   
 

© E.L.

     
 

Voltar ó índice